قسمت سبز رنگ توسط همه دانش آموزان هم خوانی می شود وهر نشانه توسط کسی که آن نشانه روی تاج سرش است خوانده می شود.  

روزاي اولي كه پا مي گذاشتم تو كلاس                    گوييا اومده بودم به يه باغ پر گيلاس

وقتي كه درس شروع كردي برام                           گوييا جون مي گرفتند همه بال و پرام

مني كه سواد نداشتم براي مشق و حساب           حالا هم مي خونم هم مي نويسم تو كتاب

الف اول درس نشانگر اقاقيه                                 ميم درس مسافراي قايقاي باديه

صاد درس هر جا باشد صداقت                             مثل ر كه راضي بودن يا همون رضايت

چرا اصلا نميگيم سين كه همون سخاوت                 يا همون شين كه شميم لاله و شهادت

ب ي درس بهاري گشتن تو كلاس                        ياي آخر كتاب بوي خوش گلاي ياس

وقتي خ يادم مي ياد خنده مي شينه رو لبام             ديگه من يادم ميره كبوتراي تو دام

قاف درس گفتن شعر و قافيه                              فكر كنم براي اين خط همين مصراع كافيه

درس غين درس زدودن غم                                 هر چه از خوبي تو بگم كم

درس عين عاشقي و عبادت                              يا كه سر زدن به بيمار و همون عيادت

اما پ پاييز و يادم مياره                                   لحظه جدا شدن كه اشك ماتم مي باره

درس ج جودني و جسارت                                تو محيط مدرسه رقابت

درس دال دليري و دلاوريست                           درسي كه هميشه نمرش شده بيست

اي معلم تو مثال باغبوني كه مي خوام بگم سپاس      براي زحمت پروراندن گلاي ياس

يا مي خوام بگم كه من دوستت دارم                    چون كه من هر چي دارم از تو دارم

اين الفبایي كه گفتم همه رمز زندگيست             توي جدول الفبا ديگه هيچ جاش خالي نيست

ديگه حرفي برا گفتن ندارم                           سين ساكت شدن و ديگه به يادم مي يارم

سين و كاف و واو و ت و ميم لام  ( سكوت )         اين حرف نشانگر ختم كلام ( وسلام )

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم فروردین 1391ساعت 15:37  توسط معلم  |